http://www.bialko.xcq.pl Mon, 29 Aug 2011 18:09:17 +0000 en hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.2.1 http://www.bialko.xcq.pl/dysproporcje-w-zawartosci-aminokwasow-niezbednych-i-ich-wplyw-na-wykorzystanie-bialka.html http://www.bialko.xcq.pl/dysproporcje-w-zawartosci-aminokwasow-niezbednych-i-ich-wplyw-na-wykorzystanie-bialka.html#comments Fri, 12 Mar 2010 18:03:49 +0000 admin http://www.bialko.xcq.pl/?p=3 Obszerny przegląd prac z zakresu wpływu dysproporcji w skła­dzie aminokwasów został opracowany przez Harpera (1970), po­dobnie jak toksyczne działanie nadmiaru niektórych aminokwa­sów (Harper 1973 i 1974b). Autor ten rozróżnia trzy typy wza­jemnego oddziaływania aminokwasów występujących w więk­szych lub mniejszych dysproporcjach: 1) spowodowany toksycznością danego aminokwasu poda­nego w nadmiarze, 2)    antagonistycznym działaniem nadmiaru jednego z ami­nokwasów niezbędnych w stosunku do innego, 3)    zaburzeniem równowagi w składzie aminokwasów (zwa­nym przez Harpera amino acid imblance). Należy podkreślić, że wszystkie wymienione typy dyspro­porcji pomiędzy aminokwasami mają ostrzejsze działanie fizjo­logiczne w przypadku stosowania w żywieniu diet o niskiej za­wartości białka. Zjawisko to jest zrozumiałe, gdyż niska zawar­tość białka pogłębia dysproporcje aminokwasów wchłanianych do krwi. Podwyższenie poziomu białka w diecie łagodzi efekty dys­proporcji. W żywieniu człowieka przykład niezbilansowania diet wy­stępuje w krajach rozwijających się. Prace Gopalana (1968, 1969, 1970), Belavady (1967) oraz Hankesa i wsp. (1971), rzuciły między innymi światło na etiologię powstawania pelagry na tle toksycz­nego działania nadmiaru leucyny. Reszty bezazotowe aminokwasów ulegają bezpośredniemu spalaniu na dwutlenek węgla i wodę dostarczając energii metabo­licznej lub są zamieniane na glukozę czytaj dalej

]]> Obszerny przegląd prac z zakresu wpływu dysproporcji w skła­dzie aminokwasów został opracowany przez Harpera (1970), po­dobnie jak toksyczne działanie nadmiaru niektórych aminokwa­sów (Harper 1973 i 1974b). Autor ten rozróżnia trzy typy wza­jemnego oddziaływania aminokwasów występujących w więk­szych lub mniejszych dysproporcjach: 1) spowodowany toksycznością danego aminokwasu poda­nego w nadmiarze, 2)    antagonistycznym działaniem nadmiaru jednego z ami­nokwasów niezbędnych w stosunku do innego, 3)    zaburzeniem równowagi w składzie aminokwasów (zwa­nym przez Harpera amino acid imblance). Należy podkreślić, że wszystkie wymienione typy dyspro­porcji pomiędzy aminokwasami mają ostrzejsze działanie fizjo­logiczne w przypadku stosowania w żywieniu diet o niskiej za­wartości białka. Zjawisko to jest zrozumiałe, gdyż niska zawar­tość białka pogłębia dysproporcje aminokwasów wchłanianych do krwi. Podwyższenie poziomu białka w diecie łagodzi efekty dys­proporcji. W żywieniu człowieka przykład niezbilansowania diet wy­stępuje w krajach rozwijających się. Prace Gopalana (1968, 1969, 1970), Belavady (1967) oraz Hankesa i wsp. (1971), rzuciły między innymi światło na etiologię powstawania pelagry na tle toksycz­nego działania nadmiaru leucyny. Reszty bezazotowe aminokwasów ulegają bezpośredniemu spalaniu na dwutlenek węgla i wodę dostarczając energii metabo­licznej lub są zamieniane na glukozę czytaj dalej

]]> http://www.bialko.xcq.pl/dysproporcje-w-zawartosci-aminokwasow-niezbednych-i-ich-wplyw-na-wykorzystanie-bialka.html/feed 0