Białko

Posts Tagged ‘fizjologia’

Na podstawie powyższych uwag i komentarzy wydaje się, że w krajach wolnych od fizjologicznych objawów niedoborów białka, gdzie istnieją ekonomiczne możliwości zaopatrzenia ludności wystarczające ilości produktów spożywczych bogatych w białko, można przyjąć wyższy niż 30-procentowy margines bezpieczeń­stwa.

W II części tablicy 8 przedstawiono wartości zapotrzebowania na azot i białko pełnowartościowe po dodaniu 100-procentowego marginesu bezpieczeństwa do zapo-h chowania minimalnego. Podobnie, w tablicy 9  podano wartości średnie dla grup wieku i stanu fizjologicznego, po uwzględnieniu 100-procentowego marginesu bezpieczeństwa. Wychodząc z założenia, że wg Kunachowicz i wsp. (1977) średni współczynnik wykorzystania białka mieszaniny produktów spożywczych,  odpowiadający  wysokości  spożycia żywności przez ;ne grupy ludności Polski (w 1973 r.) wynosi 70%, w kolum­nach 6 i 6a przedstawiono pożądaną wysokość spożycia białka dla warunków naszego kraju. Przyjęty wyższy, niż ustalony przez Komisję Ekspertów FAO/WHO, margines bezpieczeństwa, nosi obawy, że zalecenia spożycia białka dla dzieci i młodzieży oraz kobiet w okresie ciąży i laktacji, mogą być niewystarczające. Natomiast wydaje się, że 100-procentowy margines bezpieczeństwa jest zbyt wysoki dla dorosłych mężczyzn i kobiet w okresie równowagi azotowej. Dla tych grup wydaje się, że wystarczającym  marginesem  bezpieczeństwa   ... czytaj dalej

Komisja Specjalistów Amerykańskiej Akademii Nauk (Food and Nutrition Board cyt. wg Williamsa i wsp. 1974) przeprowadziła rewizję dotychczasowych danych dotyczących ilościowego okreś­lenia strat azotu endogennego u ludzi, wyrażając opinię, że dane le są stosunkowo wnikliwie opracowane. Podkreśliła jednak, że ze względów technicznych określenie strat endogennych azotu jest wykonywane przy zastosowaniu diety bezbiałkowej, przy której są uruchomiane mechanizmy fizjologiczne przystosowujące do bardziej oszczędnej wewnątrzustrojowej gospodarki amino­kwasami.

Jak widać z wykresu strat azotu endogennego w moczu, w ciągu pierwszych kilku dni straty te są wyższe, a na­stępnie ustalają się na pewnym niskim poziomie. Poziom ten jako średnia wartość pomiędzy 10 a 14 dniem stosowania diety bezbiał­kowej, został umownie przyjęty jako nieuniknione straty azotu endogennego w moczu; mogą być one jednak wyrazem przystoso­wania się do braku białka w diecie. Niezbędne są zatem badania określające dynamikę strat przy różnej wysokości spożycia azotu. Podobne zastrzeżenia można mieć do techniki określenia metabo­licznych strat azotu w kale. Straty te mierzone na diecie bez­białkowej mogą być różne niż przy normalnym odżywianiu, gdy w racji pokarmowej znajduje się białko i szereg substancji drażniących przewód pokarmowy. W warunkach normalnego spożycia, białka nie sposób odróżnić azot nie strawionych części ... czytaj dalej