Białko

Posts Tagged ‘dieta’

Smuts w 1935 r. stwierdził, że minimalne straty azotu w moczu wynoszą 2 mg N na 1 kcal przemiany podstawowej na dobę. Przeprowadził on badania na kilku gatunkach zwierząt przy za­stosowaniu diety bezbiałkowej przez szereg dni. Badania te powtarzane wielo­krotnie przez okres 45 lat u człowieka, podsumowane przez Wiiliamsa i wsp. (1974), wskazują, że minimalne straty azotu w moczu u człowieka dorosłego są niższe niż określił Smuts (1935) i wynoszą ok. 1,3 mg na 1 kcal przemiany podstawowej (p.p. przy współczynniku zmienności wynoszącym 20%). U niemowląt i dzie­ci przeprowadzono mniej liczne badania, lecz wskazują one, że straty te są jeszcze niższe i wynoszą: u niemowląt (0—1 rok) 0,7 mg na kcal p.p.m., u dzieci od 1 do 3 lat 1,1 mg na kcal p.p.m., (Fomon i wsp. 1967). czytaj dalej

Aminokwasy wchłonięte przez przewód pokarmowy przechodzą do żyły wrotnej i wątroby. Część aminokwasów zostaje bezpo­średnio wykorzystana w ścianie jelita do regeneracji białka ślu­zówki, o czym świadczą bardzo aktywne procesy transaminacji komórek jelita (Fouconneau i Michel 1970). Mc Laughlan i Morrison (1960) stwierdzili, że przy wy­sokim poziomie białka w diecie, niezrównoważony skład amino­kwasów pożywienia daje podobny rozkład wolnych aminokwasów we krwi, który pozostaje nie zmieniony w ciągu kilku godzin, będąc odbiciem składu białka diety i strawności podanych amino­kwasów. Spostrzeżenie to zostało wykorzystane w szeregu pra­cach (np. Pion 1964, Buraezewski i wsp. 1971, Erbersdobler 1973, Eggum 1973a) w celu znalezienia łatwiejszej metody badania przyswajalności (strawności) aminokwasów, zwłaszcza u dużych zwierząt (świnie, przeżuwacze), a także zapotrzebowania na amino­kwasy (Longenecker 1973). W okresie po absorpcyjnym poziom wolnych aminokwasów powraca do normalnego stanu, który jest na czczo stały. W przypadku zbyt małej ilości spożytego białka w stosun­ku do intensywności procesów jego syntezy u rosnących zwierząt, poziom aminokwasów może nie być odbiciem ich spożycia, gdyż aminokwasy są szybko wychwytywane do syntezy białka tkan­kowego (Anderson, Linkswiler 1965). Koncentracja wolnych aminokwasów w mięśniach jest na ogół wyższa niż we krwi, co wskazuje na aktywny ich transport czytaj dalej