Białko » aminokwasy

Hydroliza kwasowa badanego materiału

admin — Wed, 31 Mar 2010 10:05:21 +0000

W przypadku badania produktów spożywczych lub pasz rzadko mamy do czynienia z białkami czystymi. Hydrolizę białka przeprowadza się zatem w środowisku złożonym, w którym obecne są czynniki, a zwłaszcza cukrowce, mogą wpływać niekorzystnie na przebieg procesu hydrolizy. Tłuszcz nie odgrywa większej roli, bo może być łatwo usunięty z próbki drogą ekstrakcji. Stosowana powszechnie hydroliza kwasowa białka za pomocą 6N HC1 w temperaturze 105°C powoduje destrukcję niektórych aminokwasów oraz może prowadzić do absorbowania części aminokwasów na tworzących się z cukrowców substancjach huminowych (Pion 1971). W przypadku tryptofanu, który w tych warunkach ulega rozłożeniu, jest konieczne przeprowadzenie oddzielnej hydrolizy zasadowej lub enzymatycznej (Friedman i Finley 1975). Innym zagadnieniem jest oznaczanie aminokwasów siarkowych, które w czasie hydrolizy mogą ulec częściowemu rozłożeniu lub utlenieniu. Uwzględniając to, przeprowadza się przed hydrolizą całkowite utlenienie tych aminokwasów, tj. metioniny do sulfonu metioniny, a cystyny do kwasu cysteinowego i w tej formie oznacza się ich zawartość w białku. Utlenione formy aminokwasów są stabilne w przebiegu dalszej kwaśnej hydrolizy (Moore 1963, Pion i wsp. 1966). Pozostałe aminokwasy, poza omówionymi, są uwalniane w trakcie hydrolizy kwaśnej z różną szybkością. Na przykład seryna i treonina są uwalniane całkowicie stosunkowo szybko (20-24 czytaj dalej

Badanie bilansu azotowego przy zastosowaniu kilku poziomów białka

admin — Wed, 31 Mar 2010 09:52:40 +0000

Najdokładniejsze wyniki oceny wartości biologicznej białka zarówno u człowieka, jak i zwierząt laboratoryjnych daje metoda, w której białko jest podawane na kilku poziomach, przy niskim jego spożyciu. Wymaga to prowadzenia badań bilansu azotowego przy co najmniej 3 okresach na tych samych osobach, przy czym spożycie białka powinno wahać się od 10 g na dobę do ok. 30-35 g. Przy tak niskim spożyciu osiąga się najwyższą korelację wyników pomiędzy zawartością aminokwasu ograniczającego a retencją azotu. W tych warunkach badań Kies i Fox (1970) zarejestrowały nawet niewielkie różnice w zawartości i przyswajalności aminokwasów egzogennych. Na przykład w tablicy 14 są podane wyniki badania biologicznej wartości białka zboża Triticale w porównaniu do wyjściowej odmiany pszenicy wykonane przez Kies i Fox (1970) na podstawie badania bilansu azotowego u dorosłych mężczyzn. czytaj dalej

Próby ustalenia składu aminokwasów białka wzorcowego

admin — Tue, 23 Mar 2010 10:41:53 +0000

Liczbowo określone zapotrzebowanie na aminokwasy daje podstawy do opracowania białka wzorcowego (amino acid pattern), które powinno być spożywane przez człowieka. Osiągnięcie składu aminokwasów mieszaniny białek produktów wchodzących w różnych kompozycjach do przeciętnych racji pokarmowych różnych grup ludności w różnych krajach, zwłaszcza tam gdzie istnieją niedobory białka analogiczne do zawartości ich w białku wzorcowym, stanowi gwarancję pokrycia zapotrzebowania na aminokwasy. W tablicy 11 przedstawiono wzajemny stosunek zapotrzebowania na aminokwasy egzogenne zależnie od wieku. Zapotrzebowanie na azot i białko (N X 6,25) w przeliczeniu na 1 kg masy ciała po osiągnięciu dojrzałości płciowej spada trzykrotnie w stosunku do zapotrzebowania w pierwszym roku życia. Natomiast zapotrzebowanie na poszczególne aminokwasy spada u dorosłych do % lub V10 wysokości zapotrzebowania u niemowląt. Według Komisji Żywności i Żywienia NAS (FNB) spadek ten jest prawdopodobnie przesadzony, z uwagi na to, że jak powiedziano wyżej, minimalne zapotrzebowanie na aminokwasy «Jla dorosłych jest ocenione zbyt nisko. Na podstawie dostępnych danych nie można określić spadku zapotrzebowania na poszczególne aminokwasy wraz z wiekiem, gdyż jest on bardzo nierównomierny. Biorąc pod uwagę rolę poszczególnych aminokwasów egzogennych w organizmie, a także różne proporcje aminokwasów wchodzących w skład białek czytaj dalej

Zapotrzebowanie na aminokwasy

admin — Tue, 23 Mar 2010 10:38:24 +0000

W praktycznym żywieniu aminokwasy są spożywane za pośrednictwem białka. Poznanie ilościowego zapotrzebowania na poszczególne aminokwasy, egzogenne dostarcza niezbędnych informacji dla: a) opracowania prawidłowych założeń dla produkcji (lub zaopatrzenia) żywności, zwłaszcza w przypadku ograniczonych możliwości produkcji drogiego białka zwierzęcego, b) optymalizacji składu mieszanek do całkowitego sztucznego żywienia niemowląt (preparaty. zastępujące mleko matki), c) opracowania składu mieszanek aminokwasów syntetycznych lub hydrolizatów białka do żywienia parenteralnego lub żywienia sondą ludzi chorych, d) optymalizacji składu posiłków, gotowych dań lub nawet całodziennych racji pokarmowych produkowanych przemysłowo, e) zastosowania kompozycji tańszych preparatów białka roślinnego, zastępujących drogie białko zwierzęce w produkcji żywności. Biorąc pod uwagę tak ważne cele utylitarne, Komisja Ekspertów FAO 1957 oraz FAO/WHO 1965, 1973 opracowały kolejne, doskonalone w miarę gromadzenia badań, propozycje składu aminokwasów białka wzorcowego, najbardziej zbliżone do zapotrzebowania na aminokwasy przez człowieka. Porównanie zawartości aminokwasów przypadających na 1 g białka w opracowywanych kompozycjach żywności dla różnych celów wymienionych wyżej, ze składem białka wzorcowego powinno stanowić gwarancję pokrycia zapotrzebowania na niezbędne aminokwasy, czytaj dalej

Metabolizm białka — niektóre aspekty wykorzystywane w badaniach biologicznych

admin — Fri, 12 Mar 2010 18:14:13 +0000

Aminokwasy wchłonięte przez przewód pokarmowy przechodzą do żyły wrotnej i wątroby. Część aminokwasów zostaje bezpośrednio wykorzystana w ścianie jelita do regeneracji białka śluzówki, o czym świadczą bardzo aktywne procesy transaminacji komórek jelita (Fouconneau i Michel 1970). Mc Laughlan i Morrison (1960) stwierdzili, że przy wysokim poziomie białka w diecie, niezrównoważony skład aminokwasów pożywienia daje podobny rozkład wolnych aminokwasów we krwi, który pozostaje nie zmieniony w ciągu kilku godzin, będąc odbiciem składu białka diety i strawności podanych aminokwasów. Spostrzeżenie to zostało wykorzystane w szeregu pracach (np. Pion 1964, Buraezewski i wsp. 1971, Erbersdobler 1973, Eggum 1973a) w celu znalezienia łatwiejszej metody badania przyswajalności (strawności) aminokwasów, zwłaszcza u dużych zwierząt (świnie, przeżuwacze), a także zapotrzebowania na aminokwasy (Longenecker 1973). W okresie po absorpcyjnym poziom wolnych aminokwasów powraca do normalnego stanu, który jest na czczo stały. W przypadku zbyt małej ilości spożytego białka w stosunku do intensywności procesów jego syntezy u rosnących zwierząt, poziom aminokwasów może nie być odbiciem ich spożycia, gdyż aminokwasy są szybko wychwytywane do syntezy białka tkankowego (Anderson, Linkswiler 1965). Koncentracja wolnych aminokwasów w mięśniach jest na ogół wyższa niż we krwi, co wskazuje na aktywny ich transport czytaj dalej

Wpływ strawności białka i aminokwasów na jego wartość biologiczną

admin — Fri, 12 Mar 2010 18:07:12 +0000

Białka pożywienia zostają wykorzystane w przewodzie pokarmowym dopiero po ich hydrolizie do aminokwasów. Rola przewodu pokarmowego w metabolizmie białka została szeroko omówiona i udokumentowana przez Fouconneau i Michela (1970). Hydrolizę białka rozpoczyna w żołądku pepsyna — endopeptydaza, ułatwiająca rozerwanie połączeń peptydowych. Najszybszemu działaniu pepsyny ulegają wiązania peptydowe pomiędzy aminokwasami aromatycznymi i grupami karbonylowymi, działa ona jednak również na połączenia peptydowe innych aminokwasów, ale znacznie wolniej. W żołądku powstają zatem krótsze peptydy, a nie wolne aminokwasy. Ma to duże znaczenie fizjologiczne, gdyż funkcje fizjologiczne żołądka w przemianie białkowej nie ograniczają się do trawienia (Harper 1974c); działa on jako regulator pobierania wolnych aminokwasów z jelita cienkiego do dalszej przemiany białka. Żołądek reguluje przechodzenie nadtrawionego pożywienia (chymus) do dwunastnicy; w ten sposób zostaje zabezpieczona wydajność wchłaniania wolnych aminokwasów przez powierzchnię chłonną jelita do krwi, a także wydajne wykorzystanie aminokwasów w syntezie własnych białek ustrojowych. Czas przebywania pożywienia w żołądku jest uzależniony od składu pożywienia. Szybkość przechodzenia chymus hamuje zawartość tłuszczu w pożywieniu i tu może znaleźć wytłumaczenie wpływ tłuszczu na wyższą wartość biologiczną niektórych białek. Podobnie, czytaj dalej

Dysproporcje w zawartości aminokwasów niezbędnych i ich wpływ na wykorzystanie białka

admin — Fri, 12 Mar 2010 18:03:49 +0000

Obszerny przegląd prac z zakresu wpływu dysproporcji w składzie aminokwasów został opracowany przez Harpera (1970), podobnie jak toksyczne działanie nadmiaru niektórych aminokwasów (Harper 1973 i 1974b). Autor ten rozróżnia trzy typy wzajemnego oddziaływania aminokwasów występujących w większych lub mniejszych dysproporcjach: 1) spowodowany toksycznością danego aminokwasu podanego w nadmiarze, 2) antagonistycznym działaniem nadmiaru jednego z aminokwasów niezbędnych w stosunku do innego, 3) zaburzeniem równowagi w składzie aminokwasów (zwanym przez Harpera amino acid imblance). Należy podkreślić, że wszystkie wymienione typy dysproporcji pomiędzy aminokwasami mają ostrzejsze działanie fizjologiczne w przypadku stosowania w żywieniu diet o niskiej zawartości białka. Zjawisko to jest zrozumiałe, gdyż niska zawartość białka pogłębia dysproporcje aminokwasów wchłanianych do krwi. Podwyższenie poziomu białka w diecie łagodzi efekty dysproporcji. W żywieniu człowieka przykład niezbilansowania diet występuje w krajach rozwijających się. Prace Gopalana (1968, 1969, 1970), Belavady (1967) oraz Hankesa i wsp. (1971), rzuciły między innymi światło na etiologię powstawania pelagry na tle toksycznego działania nadmiaru leucyny. Reszty bezazotowe aminokwasów ulegają bezpośredniemu spalaniu na dwutlenek węgla i wodę dostarczając energii metabolicznej lub są zamieniane na glukozę czytaj dalej