Nasiona roślin strączkowych takich jak soja, fasola i groch, zawierają szereg czynników antyżywieniowych. Przyswajalność białka z tych produktów, gdy są one podawane zwierzętom w stanie surowym, jest znacznie obniżona. Większość z tych substancji jest jednak ciepłochwiejna i ulega unieczynnieniu pod wpływem krótkotrwałego ogrzewania. Do czynników o najsilniejszym działaniu hamującym trawienie i wykorzystanie białka należą inhibitory trypsyny i chymotrypsyny występujące w dużych ilościach w soi, w mniejszym stężeniu zawarte w fasoli i grochu a także ziarnie zbóż.
Badanie biologicznej wartości nasion roślin strączkowych należy przeprowadzać po zastosowaniu wstępnego ogrzewania, w celu inaktywacji czynników antyproteolitycznych. Ogrzewanie powinno być przeprowadzane zarówno w określonym standardowym czasie, jak i w określonej temperaturze, empirycznie ustalonych na podstawie badania spadku aktywności antytryptycznej.
Według Kozłowskiej (1976) 18-godzinne moczenie ziarna w wodzie destylowanej w stosunku 1 : 2 (ziarno do wody wagowo), a następnie gotowanie w ciągu od 45 minut do 1 godziny, powoduje unieczynnienie ok. 95% czynnika antytrypsynowego w nasionach grochu, soi i fasoli. Na ogół w produkcji mączki .sojowej stosuje się ogrzewanie „na sucho mielonego ziarna, w •ciągu 15 minut w temperaturze 105°C lub 10 minut w temperaturze 121 °C. Rackis (1971) wykazał, że zniszczenie czynników antytryptycznych w mące sojowej jest bardziej skuteczne, przy wilgotności 15-20%. Należy jednak zwrócić uwagę, że w temperaturze powyżej 100°C zachodzi reakcja brązowienia (reakcja Maillarda), w której powstają połączenia pomiędzy cukrami prostymi zawartymi w nasionach strączkowych a wolną grupą lizyny. Powoduje to spadek przyswajalności tego aminokwasu.
Badanie biologicznej wartości białka nasion różnych odmian, rodów lub linii roślin strączkowych, po zastosowaniu zawsze tego samego ustalonego empirycznie ogrzewania, należy prowadzić za pomocą opisanej powyżej metody oznaczania RPV na szczurach.